Digitale foto’s vertellen meer dan beeld alleen
4 Comments Published November 15th, 2008 in Uncategorized.Mede als fanatieke gebruiker van Mobypicture* geloof ik al jaren dat foto’s meer vertellen dan het plaatje alleen. Het tijdstip en locatie waarop de foto wordt genomen is een dimensie maar ook verzameling van foto’s op keyword/tag en locatie vertellen jou als toeschouwer veel.
Het zal je vast zijn opgevallen als je naar een concert bent geweest. Veel mensen beleven daar samen momenten van gezelligheid. Wanneer er een “piekmoment” is gaan ineens alle handen de lucht in. Niet om te klappen maar met een fotocamera of telefoon met camera in de handen. “Het” moment moet worden vastgelegd en steeds vaker ook direct gedeeld. Zo blijft het gevoel van dat moment enigszins behouden en kun je het met anderen delen.. Hieronder een voorbeeld van zo’n moment dat ik meemaakte tijdens een Jason Mraz concert:
Het verzamelen van digitale foto’s en hun data wordt al jaren gedomineerd door Flickr. Ik gebruik deze service ook al lange tijd en betaal als klant ook met gemak mijn abonnement. Sterker nog, wat mij betreft is de prijs die ik ervoor betaal minder relevant omdat de meerwaarde van mijn virtuele kluis van herinneringen heel hoog is!
Als je als marketeer eens naar de data kijkt die gedeeld wordt door Flickr vallen er nog een aantal zaken op. Zo heb ik gedurende drie dagen gevolgd hoeveel foto’s er werden geplaatst op Flickr met de tag Obama(vanaf de dag na zijn winst). Een onwaarschijnlijke hoeveelheid foto’s waren al geplaatst en kwamen er in die korte tijd nog eens bij(van iets meer dan 310.000 steeg het aantal naar bijna 380.000 in drie dagen).
Daarnaast heb ik meerdere merken ingevoerd om na te gaan wat hun aantallen waren en onderlinge verschillen:
Uiteraard ben ik de eerste die toegeeft dat dit geen wetenschappelijk onderzoek is. Het geeft wel een beeld van de merken die zichzelf blijkbaar lenen voor online ervaringen. Merken die vanuit hun karakteristieken functioneel of passioneel worden gebruikt door de consument. Denk aan het nemen van een foto van jouw favoriete IKEA bank om hem beter te kunnen “plaatsen” in je huis. Maar ook aan merken die meer passie oproepen zoals Apple of jouw eigen nieuwe BMW.
Er zijn merken die dit menselijke gedrag en de faciliterende werking van Flickr actief inzetten. Meestal in combinatie met de karakteristieken van hun merk. Nikon is hier een goed voorbeeld van. Zij creeerden de flickr site nikonstunning gallery twee jaar terug. Via hun eigen site, die helaas inmiddels offline is, werden Nikon toestellen aangeboden voor de mooiste foto geplaatst op flickr met de tag “nikonstunninggallery”. De campagne loopt niet meer maar er staan nu wel >119.000 foto’s online met de tag!
Waar gaat dit heen? Er is een toenemende sociale gelaagdheid in sociale netwerken. Twitter verbind je met vakgenoten en passievolle online mensen. Hyves is voor je algemene vriendenkring en Linkedin zakelijk. Met het een deel je alle kleine ervaringen in het leven. Met de andere enkel relevante vakkennis en lifeevents als een nieuwe baan/promotie, trouwen, verhuizen. Door deze lagen te koppelen aan diensten zoals flickr en de digitale fotostream wordt het steeds makkelijker om menselijk gedrag en passie transparant en bijna realtime in beeld te brengen. Denk aan evenementen waar veel mensen met (GPS)mobiele telefoons of “connected” camera’s foto’s produceren. Deze worden in toenemende mate gelijk online geplaatst en verrijken zo jouw social network profiel.
Door middel van API‘s wordt het steeds eenvoudiger om deze data uit te lezen en, gestuurd door jouw voorkeuren, te koppelen aan sociale platformen naar keuze of een mashup van meerdere bronnen. Deze automatische, zelf gekozen en gestuurde, verrijking van jouw online profiel geeft je vrienden en familie een completer beeld van je leven. Zij beleven mee wat jij relevant en interessant vind.
Het volgende gesprek start dan ook niet met “hoe gaat het met je” maar met “wat ging er door je heen toen je vooraan bij dat concert stond”. Daarnaast vind je makkelijker mensen en vrienden die veel passies met elkaar delen. In plaats van branddating gaan we naar event of passie dating. En dat alles onder andere door dat ene beeld dat meer vertelde dan het plaatje deed vermoeden…
* full disclosure: ik ben als adviseur betrokken bij Mobypicture
:
Eindelijk komt de term life events voor in de betekenis die ik er aal jaren aan geef. Feest der herkenning dus. Maar dat terzijde.
Maar toch een vraagpuntje.
Voor mijn gevoel lopen er 2 lijnen door elkaar in het betoog. Dat van de life events en de foto’s die meer vertellen. En daarnaast het, laten we zeggen, taggen. Die laatste kan ik niet zo 1-2-3 koppelen aan foto’s die meer zouden zeggen. Het gaat dan niet zozeer om de foto als om de tag. Tags zeggen dan dus meer. En dat kan ik goed plaatsen; zeker als je dan die lijst van jou ziet.
In het kader van life events is het inderdaad essentieel je te realiseren dat die meerdimensionaal zijn: meerdere terreinen van het leven raken én meerlagig zijn, zowel feitelijk als emotioneel, zowel beschreven als vastgelegd in beeld. Zeker als het gaat om het emotionele deel zou je dan beeldmateriaal verwachten. Want het beschrijven hoe je je voelt is voor de meeste mensen verdomd moeilijk. Als alternatief zie je dan nogal eens dat het object of subject van de emotie wordt afgebeeld. Vraag is wel of die afbeelding dezelfde emotie oproept. Juist dát onderscheidt de vakman van de leek, denk ik.
Ik vind in dat opzicht ontwikkelingen als Twitter en Mobypicture razend interssant om te lezen en te zien. Wat beelden de gebruikers uit en hoe doen ze dat? Heel veel foto’s van jonge kinderen en ondergaande zonnen? Heel weinig beschrijvingen van ‘een gevoel’ in minder dan 140 karakters? Misschien kan het ook helemaal niet. Maar dat (goede) foto’s meer zeggen dan je denkt; dat ben ik met je eens.
Mooi artikel Mark!
Wij maken (bij RapidSugar) gebruik van Flickr om te peilen wat er leeft. En hoe foto’s getagged worden om te snappen hoe mensen nadenken en hoe ze gevonden willen worden. Want los van inzicht in het grote geheel (wat mensen het meest delen) zegt een dienst als Flickr ook iets over individuen (hoe ze het delen).
@Jan van de Sluis wat je bij Twitter/Mobypicture ziet is dat mensen hun gevoel direct kunnen weergeven juist dankzij de korte omschrijving. Soms wordt het poëzie. @Rotjong is er bijvoorbeeld heel goed in om bestaande dingen zoals een bierkrat of een graatje een hele nieuwe draai te geven door zijn korte omschrijving (http://www.mobypicture.com/index.php?cmd=publilog&imgid=65653).
@Ruben Zantingh-Bozic Volgens mij verschillen we niet zoveel van mening. Mijn opmerking over ‘gevoel’ ging over een gebruik van Twitter sec. Onderschrift bij een afbeelding kan ik me goed voorstellen. Maar alleen met woorden in <140 karakters een emotie verwoorden….. ? Dat kan niet iedereen. (Maar da’s meer een zijpad. Poezie kan het inderdaad worden. Ik ben nog steeds liefhebber van haiku en senryu. Die hebben qua compactheid verwantschap met Twitter) Foto’s lijken dan eenvoudiger, maar zijn dat niet.
Je ziet in de tijd een soort van kaart-even-groot-als-gebied ontwikkeling. Van beschrijven via fotografie naar video: van abstracter naar realistischer, van elite (roman- en brievenschrjivers) naar algemeen gebruik . Maar in die laatste situatie stuur je de toeschouwer bijna niet meer. Je geeft hem het ruwe materiaal en hopt dat-i jouw interpretatie oppakt. De beschikbaarheid van techniek maakt dat veel meer mensen gaan produceren – in dit geval foto’s/video – maar de hamvraag is of die foto ook expressief is.
@Jan van der Sluis dan zijn we het eens