Comments on: Digitale foto’s vertellen meer dan beeld alleen

By: Ruben Zantingh-Bozic

Ruben Zantingh-Bozic — Thu, 20 Nov 2008 09:28:31 +0000

@Jan van der Sluis dan zijn we het eens

By: Jan van der Sluis

Jan van der Sluis — Tue, 18 Nov 2008 22:00:57 +0000

@Ruben Zantingh-Bozic Volgens mij verschillen we niet zoveel van mening. Mijn opmerking over ‘gevoel’ ging over een gebruik van Twitter sec. Onderschrift bij een afbeelding kan ik me goed voorstellen. Maar alleen met woorden in <140 karakters een emotie verwoorden….. ? Dat kan niet iedereen. (Maar da’s meer een zijpad. Poezie kan het inderdaad worden. Ik ben nog steeds liefhebber van haiku en senryu. Die hebben qua compactheid verwantschap met Twitter) Foto’s lijken dan eenvoudiger, maar zijn dat niet.
Je ziet in de tijd een soort van kaart-even-groot-als-gebied ontwikkeling. Van beschrijven via fotografie naar video: van abstracter naar realistischer, van elite (roman- en brievenschrjivers) naar algemeen gebruik . Maar in die laatste situatie stuur je de toeschouwer bijna niet meer. Je geeft hem het ruwe materiaal en hopt dat-i jouw interpretatie oppakt. De beschikbaarheid van techniek maakt dat veel meer mensen gaan produceren – in dit geval foto’s/video – maar de hamvraag is of die foto ook expressief is.

By: Ruben Zantingh-Bozic

Ruben Zantingh-Bozic — Tue, 18 Nov 2008 10:04:57 +0000

Mooi artikel Mark!

Wij maken (bij RapidSugar) gebruik van Flickr om te peilen wat er leeft. En hoe foto’s getagged worden om te snappen hoe mensen nadenken en hoe ze gevonden willen worden. Want los van inzicht in het grote geheel (wat mensen het meest delen) zegt een dienst als Flickr ook iets over individuen (hoe ze het delen).

@Jan van de Sluis wat je bij Twitter/Mobypicture ziet is dat mensen hun gevoel direct kunnen weergeven juist dankzij de korte omschrijving. Soms wordt het poÃ«zie. @Rotjong is er bijvoorbeeld heel goed in om bestaande dingen zoals een bierkrat of een graatje een hele nieuwe draai te geven door zijn korte omschrijving (http://www.mobypicture.com/index.php?cmd=publilog&imgid=65653).

By: Jan van der Sluis

Jan van der Sluis — Sat, 15 Nov 2008 15:40:41 +0000

Eindelijk komt de term life events voor in de betekenis die ik er aal jaren aan geef. Feest der herkenning dus. Maar dat terzijde.

Maar toch een vraagpuntje.
Voor mijn gevoel lopen er 2 lijnen door elkaar in het betoog. Dat van de life events en de foto’s die meer vertellen. En daarnaast het, laten we zeggen, taggen. Die laatste kan ik niet zo 1-2-3 koppelen aan foto’s die meer zouden zeggen. Het gaat dan niet zozeer om de foto als om de tag. Tags zeggen dan dus meer. En dat kan ik goed plaatsen; zeker als je dan die lijst van jou ziet.

In het kader van life events is het inderdaad essentieel je te realiseren dat die meerdimensionaal zijn: meerdere terreinen van het leven raken Ã©n meerlagig zijn, zowel feitelijk als emotioneel, zowel beschreven als vastgelegd in beeld. Zeker als het gaat om het emotionele deel zou je dan beeldmateriaal verwachten. Want het beschrijven hoe je je voelt is voor de meeste mensen verdomd moeilijk. Als alternatief zie je dan nogal eens dat het object of subject van de emotie wordt afgebeeld. Vraag is wel of die afbeelding dezelfde emotie oproept. Juist dÃ¡t onderscheidt de vakman van de leek, denk ik.
Ik vind in dat opzicht ontwikkelingen als Twitter en Mobypicture razend interssant om te lezen en te zien. Wat beelden de gebruikers uit en hoe doen ze dat? Heel veel foto’s van jonge kinderen en ondergaande zonnen? Heel weinig beschrijvingen van ‘een gevoel’ in minder dan 140 karakters? Misschien kan het ook helemaal niet. Maar dat (goede) foto’s meer zeggen dan je denkt; dat ben ik met je eens.